İlk Cemre – Baharın Gülücüğü
Tanpınar ne içindeydi zamanın,
ne de büsbütün dışında;
yine de duyuyoruz
akan zamanın o büyülü musikisini
Bursa'da,
belli belirsiz yankılanan.
Kalamış'tan bir vapur kalkarmış
bir vakitler.
“Ah berelim! Vah berelim!
Sevda önde biz gidelim!..”
Sevda;
bir araya gelebilmekti belki.
Belki dayanmayı bilmekti aşkın tutsaklığına;
güneşi içinde gizleyen zeytin tanelerinin
ölümsüz ağacı gibi.
Hamsin,
Erbain;
zemheri soğukları...
Takvimlerde,
unutulmuş birer isim şimdi.
Camlarda buz tutmuş ay ışığıysa,
eski kışlardan bir resim.
Bilmem,
gelir mi feryâd-ı andelib?
Bülbüllerin içe işleyen ötüşleri...
Belleğimde kalan sesleri dinliyorum
mavi siyah gökyüzünün ürpertisinde.
Zaman sınıyor sanki beni.
Uyuyan çocuğun sessizliği,
sütün saflığı siniyor sabaha.
19/02/2026
