Dalya

---

Ham ve yabani aydınlıklarım, pusudaki tekinsiz karanlıklarım... Derinlerim, yükseklerim... Cesaretim, korkularım... Sırlarım... İki ayna arasındaki gibi iç içe, sonsuz. Ve şimdi zamanın bunca biriktirdikleriyle, onlu yılların köprüsünden bir kez daha geçmeye, bir kez daha “dalya” demeye hazırlanırken kendimle konuşuyorum bir yandan da.

♡ Hayatı kendi iç sesimle yaşamalıyım.

♡ Kim ne düşünür diye daha az düşünmeliyim.

♡ Kendime daha çok ait olmalıyım.

♡ Her şeyi denetlemek yerine bazı şeyleri akışına bırakmalıyım.

♡ Hayatıma neyin iyi geldiğini artık daha iyi bilmeliyim.

♡ İlham verebilmeliyim kimi ruhlara.

♡ Sade ama öylesine olmamalıyım.

♡ Farklı fikirleri dinleyip kendi yolumu seçmeliyim.

♡ Halâ öğreniyor olmalıyım.

♡ Yaş alırken yüzümü, bedenimi, hissedişlerimi olduğu gibi kabul etmeyi öğrenmeliyim.

♡ Aldığım her yaşla hayata yeniden ve farklı başlamanın heyecanını kaybetmemeliyim.

♡ Anlatmak, yazmak için yaşamanın sevincini hep duymalıyım.

Peki, başarabilir miyim?

İki yaz önceydi; Baobab ağacı ile ilk kez karşılaşmıştım gizemli Afrika’yı keşfetmeye çalışırken. Ve onların yaşlı bedenlerinin büyüleyiciliği içinde gizli, sarsılmaz yaşama güçlerine hayran kalmıştım.

Bu harika ağaçlar yaşlandıkça gövdelerindeki yaş halkaları giderek soluklaşır, belirsizleşir, silinirmiş; kalınlaşan gövdelerinde boşluklar oluşurmuş. Zamansızmış gibi görünen Baobab kendi zamanını, bütün geçmişini o derin boşluklarında taşıyor sanki; hayatı içinde saklıyor.

Kurak mevsimlerde yapraklarını döküp, yağmurlar yağmaya başladığında yeniden yapraklarıyla bezeniyor, kutsuyor kendini yeniden.

Yaşam da bu değil mi?..

Kuraklığı da görmek... yağmuru da... Ve hayata sıkıca tutunmak.

“Zaman, tuvallerdeki boyaları çatlattığında çıkan ses henüz kimsenin çözemediği bir dile aittir belki,” diyordu Enis Batur, Göl Yazı’da.

Batur’un bu sözlerinde tuhaf bir hüzünle kendi renklerime dokundum o an ve bir dilek tuttum içimden.:

Benim renklerim zamana suskun kalsın.

Evet, benim renklerim zamana suskun kalmalı.

Yıl 2026, mevsimlerden yaz, aylardan Ağustosmuş...