Penceremdeki Sonbahar
“Bir yaprağın incinmesiydi belki sonbahar.”
O anda içimden taşıveren,
sonra bir gün bir yazıda kendine özgü yankısını bulacak
öylesine bir cümleydi işte, dudaklarımdan sessizce dökülen.
Zamanın yavaşça çözülüşü,
bir tür kırılganlık,
nedensiz bir hüzün...
Göremediğim, dokunamadığım,
yalnızca aşinalıklarıyla tanıdığım hissedişler,
sapsarı bir yaprağın savruluşunda buluyordu derin anlamını.
30 Ekim 2025 / Ankara
Susan Sontag’ın sözlerini ansıyorum bunları yazarken:
“Fotoğraf, bir şeyi göstermekle kalmaz; o şey hakkında düşünmemizi ister.”
Tıpkı pencereme asılmış bu sonbahar resmi gibi.
31/10/2025
