Her şeye rağmen Afrika’nın tam kalbine aitti o insanlar. Hafif ama güçlü kum taneleriydiler kum saatinden süzülen.

 

Vahşi yaşamı, özgün doğası, gecelerinin göğündeki sayılamayacak kadar çok yıldızları, ürperten çöl rüzgârları ile, her gün doğumundan her gün batımına her gün ayrı bir hikaye. Ve  her hikaye hep bir yenisini doğuruyor bu uzak, bu talihsiz topraklarda.

 

Bir yaşamdı bakıp anlamaya, hissetmeye çalıştığım. 

 

Seyahatimin sonuydu bugün. Yorgun dönüşümde tarifsiz duygularla dopdoluyum. Öyle ki, haritada parmağımın ucundaki  “siyah” kıtadan başka bir Afrika var artık içimde yaşayan;  “Kıta” deyip geçemeyeceğim bir Afrika. 

 

Benim hikayelerime kelimelerin gücü yeter mi? Gerçekten bilmiyorum. 

 

Çektiğim yüzlerce fotoğrafı seçip ayırmam uzunca bir zaman alacak; onlar sessiz tanıkları hiç kuşkusuz “Siyah Afrika” ya ait anılarımın.

 

Ben şimdi kendi şehrimde kendimi yaşamaya başlamışken, o toprakların tam kalbine ait o insanlar da kendilerini yaşıyor bıraktığım yerde.

04/08/2024