Cefalù, Palermo Messina yolu üzerinde, dik bir dağ olan La Rocca'nın eteklerine yüzyıllar önce kurulmuş sevimli bir sahil kasabası.

Liman boyunca birbirini kesen arnavut kaldırımı sokaklarda balkonlarından partal çamaşırlar sarkan, çok eski evlerin, kiliselerin, köhne dükkânların arasında Duomu Meydanı’na doğru yürüyorum. Güneş sıcak. Küçük kuşlar birer birer fıstık çamlarının dallarına konuyorlar. Uzaklarda katedralin çanı çalıyor. Zamanın geçişini dinliyorum. Bir ilkyaz sabahı daha kazınıyor geçmişin sayfalarına Cefalù' da.

Vittorio Emanule caddesinde birkaç basamaklı genişçe bir merdivenle inilen bir Ortaçağ çeşmesinin oluklarındaki yosun yeşili suya kadın yüzleri çiziyorum. 

Ben, bu kasaba; biz kaç yaşındaydık? Kaç kereler yaşlanmıştık? Ve daha kaç  kereler yaşlanacaktık? Yoksa, dokunamadığım, göremediğim, yalnızca hissedebildiğim zamanın özünde miydi Tanrı?

Hiç yazılmamış olanı okumak gibi bir şeydi yabancısı olduğum Cefalù'yu, Akdeniz’in hiç bilmediğim bu kıyısını yaşamak.

31 Mart pazartesi, kendi geçmişime kaydettiğim Cefalù, Sicilya

07/04/2025