Kendimi Kavaklıdere'nin öğle sonrası kalabalığına atmıştım. Boş gözler, başıboş rastgele adımlarla yürüdüm uzunca bir zaman. Düşüncelerimi zorlayan zihin bulanıklığından sıyrılmaya çabalıyordum.

Tunalı, Tunalı'ya açılan eski, dar sokaklar, Kuğulu Park'ın kuğuları, kazlar, ördekler, akkavaklar, camekânlı simit arabaları, erken kavuşulmuş yalancı baharın hercailiğini yaşıyorlardı.

Biraz yukarıda çatallanan caddenin kıyısında, iyice yaşlanıp, ömürlerini tamamlamış, sessiz sedasız kurumuş iki ağaçtan birinin gövdesine baykuş, diğerininkine bir yunus balığı oymuşlar.

Kim bilir kaç yıllardır gelip geçenlerin, yazların sarı sıcağında durup, gölgelerine sığındıkları kestaneler, kupkuru yalnızlıklarını kucaklayan iki sevimli dostun gözlerinden bakacaklar şimdi artık şehre. 

Son günlerin hüznünde bir neşe pınarıydılar sanki baykuş ve yunus.

29/01/2025