Dünyanın çatısında bir gündönümü daha

---

İlahi döngüde mevsimler, akıl sır ermez bir kudretle akıp gidiyor.

Şimdi bu kadim bozkırda neşeli, özgür ve yabani bahar yankısını yitiriyor; yaşlanıyor güzler, yazlar zamanın sonsuz deviniminde bir bir, ama her tükeniş, canının çekirdeğinde yeni bir doğumu saklıyor.

Uzaklarda, sıcak bir denize bakan bir badem ağacı, yeni bir baharı beklemeye yatıyor düşlerine; göçmen kuşlar dağlar, denizler aşıyor; toprağın derin kış uykusu...

2026'nın bu en uzun gününde, yeryüzünün sırlarını, varoluşun anlamını düşünüyorum; içimde bir şey, yavaşça çoğalıyor.

Ankara, 21Haziran