“Bu yaşamdı

  En talihli vakitleri

  Karalamalar gibi tebeşirle 

  Bir sınıftaki yazı tahtasında.

  Onlara bakıyoruz 

  Ve anlamaya çalışıyoruz.

  Derken talih sırtını dönüyor

  Ve her şey silinip yok oluveriyor.”   A. Manguel

Peki her şey silinip yok olduğunda?..   

Oysa, yeryüzündeki bütün canlıların yaşamları pahasına, kaba açgözlülükleriyle maddi kazanç arayanlar, -en zengin, en güçlü olanlar bile- gezegenimizin kaynakları tükendiğinde sağ kalamayacaklar.

Seyahatimin üzerinden günler geçti. Şimdilerde tuhaf, büyülü bir tınısı olan o kapkara toprakların hikayelerinde hatıralarımla sık sık uzun yolculuklara çıkıyorum. Gözlerimde hep o gözler. Dudaklarımda hep aynı soru:

Günahlarımızı evcilleştirebilseydik daha mutlu bir dünyada yaşıyor olabilir miydik? Solmuş bahçelerin renklerini canlandırabilir miydik yeniden?

Eski şarkıların unutulmuş sözleri savanaların ürperişiyle sonsuzluğun eşiğinde yankılanıyor halâ. Bense içimin acıyan sesini çöllerin sarı ufkunda bıraktım.

Öpünce geçer derdin çocukken. O yara yine sızlıyor hüzünlü hikayeleri hatırladıkça.

12/08/2024